:: wikimiki.org ::

Lodger

Lodger

Lodger - fiński zespół grający muzykę z pogranicza rock/pop, niezwykle mało znany w krajach innych poza Niemcami i Finlandią. Zespół zasłynął wśród internautów głównie dzięki flashowym animacjom z podkładem muzycznym w tle. Niebanalny przekaz i autorska muzyka sprawiła, że filmy te były wielokrotnie nagradzane i cenione na całym świecie. Zespół wydał jak na razie jedną płytę zatytułowaną Hi-Fi High Lights Down Low, jednak jest w trakcie wydawania drugiego albumu o nazwie How vulgar.

Linki zewnętrzne

[http://www.lodger.tv Oficjalna strona Lodgera] Kategoria:Grupy muzyczne

Finlandia

Finlandia, Republika Finlandii (fiń. Suomi, Suomen Tasavalta; szw. Finland, Republiken Finland) – państwo w Europie Północnej, członek Unii Europejskiej. Graniczy od zachodu ze Szwecją, od północy z Norwegią i od wschodu z Rosją. Rosją Rosją Rosją Rosją
- PKB: 36550 € na mieszkańca
- Stopa bezrobocia: 8,9%
- Średnia długość życia: mężczyźni 75 lat, kobiety 81 lat
- Podział administracyjny: 6 prowincji
- Największe miasta: Helsinki 1 mln, Tampere 270 tys., Turku 260 tys., Oulu 125 tys., Lahti 115 tys., Kuopio 110 tys., Pori 104 tys., Jyväskylä 83 tys., Kotka 67 tys.

Geografia

Większość powierzchni kraju stanowią niziny z młodą rzeźbą polodowcową. Naturalne zachodnie i południowe granice Finlandii wyznaczają Zatoka Botnicka i Zatoka Fińska, pomiędzy którymi rozciąga się poprzecinane ciągami wzniesień morenowych Pojezierze Fińskie z 60 tys. jezior. Jeziora zajmują 188 tys km², bardzo liczne są bagna i torfowiska. W środkowej części kraju ukształtowanie terenu ma cechy południowych pojezierzy i leżących na północ wyżyn. Na północ od Koła Podbiegunowego rozciąga się Laponia Fińska, która stanowi przedgórze Gór Skandynawskich, w których znajduje się najwyższy punkt kraju, szczyt Haltiatunturi 1 328 m n.p.m.. Najniższym punktem jest wybrzeże Morza Bałtyckiego (0 m n.p.m.). Linia wybrzeża typu szkierowego, jest silnie rozwinięta, z dużą ilością małych wysepek. Lasy zajmują 69% powierzchni kraju, co stanowi najwyższy odsetek w Europie.
- Długość granic lądowych - 2628 km
- z Rosją - 1313 km
- ze Szwecją - 586 km
- z Norwegią - 729 km

Polityka

Finlandia jest republiką półprezydencką. Głową państwa jest prezydent (od 2000 roku urząd ten sprawuje Tarja Halonen), wybierany przez społeczeństwo w bezpośrednich wyborach na sześcioletnią kadencję. W kompetencjach prezydenta zawiera się, między innymi, mianowanie premiera i na jego wniosek ministrów. Mianuje kanclerza sprawiedliwości, przewodniczącego i członków Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także arcybiskupa i biskupów Kościoła ewangelicko-augsburskiego. Posiada możliwość rozwiązania parlamentu, prawo kontroli administracji, prawo inicjatywy ustawodawczej i veta ustawodawczego. Jest również najwyższym zwierzchnikiem sił zbrojnych. Parlament (Eduskunta) jest wybierany przez społeczeństwo na czteroletnią kadencję i liczy 200 osób. Rząd (Rada Państwa) Konstytucja
W skład konstytucji wchodzi pięć ustaw konstytucyjnych:
- Akt o Formie Rządu (1919)
- Akt o prawie parlamentu do badania zgodności z prawem czynności urzędowych Rady Państwa, Kanclerza Sprawiedliwości i Ombudsmana (1922)
- Akt o Parlamencie (1928)
- Akt o Trybunale Stanu (1922)
- Akt o Samorządzie Wysp Alandzkich (1951) Partie polityczne Partia Centrum Ustrój terytorialny Ma charakter dwustopniowy. Finlandia podzielona jest na 6 prowincji (na czele każdej stoi gubernator wyznaczany przez prezydenta) i 455 gmin.

Gospodarka

Kraj przemysłowo-rolniczy. Wydobywa się rudy miedzi, cynku, żelaza, chromu i niklu. Podstawowe gałęzie przemysłu, to przemysł:
- drzewny i celulozowo-papierniczy
- metalowy
- maszynowy
- hutnictwo żelaza i metali nieżelaznych. Rolnictwo to przede wszystkim:
- hodowla bydła typu mlecznego, a na północy reniferów
- leśnictwo.

Historia

Pierwsze plemiona przybyłe z południa zasiedliły Finlandię około 9000 roku p.n.e. Północ została zasiedlona znacznie później przez Pralapończyków. Około 4000 roku p.n.e. rozwinęły się kultury wypalające i używające ceramiki. Z terenów nadbałtyckich zaczęły napływać ludy uprawiające ziemię. Ich potomkami są dzisiejsi Finowie. W III tysiącleciu p.n.e. zaczął się rozwijać handel ze Szwecją. Do użytku weszły łodzie żaglowe. Około 1600 roku p.n.e. rozpoczęła się w Finlandii epoka brązu. Znaleziska archeologiczne dowodzą, że istniała wtedy rozwinięta kultura. Około 500 roku p.n.e. zaczęła się epoka żelaza. Na początku I tysiąclecia n.e. na teren Finlandii przybyły plemiona współczesnych Finów. Nowo przybyła ludność wymieszała się z miejscową i zaczęła wypierać Saamów na północ, którzy zamieszkiwali Laponię i Kainuu od prehistorii. W VII-VIII wieku na nowo zaczął się rozwijać intensywny handel, któremu nie zagrozili wikingowie. Ok. 750 roku założyli miasto Ładoga i rozpoczęli handel z Waregami. W X wieku na terenie kraju powstały 3 księstwa: Varsinais-Suomi (Finlandia właściwa) na południu, Hame na pojezierzu i Karjala (Karelia) na wschodzie. Mimo że księstwa pomagały sobie wzajemnie, nie tworzyły jednego państwa. W XI wieku Wyspy Ahvenanmaa (Wyspy Alandzkie) przyjęły chrześcijaństwo. Tam powstały pierwsze kościoły romańskie. Zarówno Księstwo Nowogrodzkie, jak i Szwecja chciały uczynić Finlandię swoją sferą wpływów. W 1154 Eryk IX, król Szwecji podjął wyprawę w celu schrystianizowania Finlandii. Wyprawa zakończyła się niepowodzeniem. W następnych latach Szwedzi stopniowo chrystianizowali kraj. Z tego okresu pochodzą pierwsze wzmianki o mieście Turku (Åbo), które od początku średniowiecza było stolicą. Lokalnym arystokratom nadano prawa szlacheckie, a w 1284 roku kraj został nazwany Księstwem Finlandii. Na wschodzie Finlandię próbowało podbić Księstwo Nowogrodu. Ostatecznie granice wyznaczono w 1323 roku traktatem w Pahkinasaari, na mocy którego większość kraju miała znajdować się pod panowaniem Szwecji. W 1362 roku król Haakon nadał Finom prawo w wyborze szwedzkiego króla. Dwa lata później na tronie Szwecji zasiadł Albrecht Meklemburski, który ograniczył prawa Finów narzucając m.in. pańszczyznę. Po 10 latach zamieszek i powstań Albrecht został zdetronizowany, a nowy król Grip był zmuszony przywrócić Finom dawne prawa. W 1397 roku Szwecja, Norwegia i Dania podpisały unię kalmarską, która obowiązywała do 1523 roku. XV wiek był raczej okresem pokoju i nie dochodziło do wojen. Ten stan zmienił się pod koniec wieku kiedy Księstwo Moskiewskie podbiło Nowogród, stając się zagrożeniem dla kraju. W 1495 roku słabiej uzbrojone oddziały fińskie pokonały armię rosyjską pod Viipuri (Wyborg), co uznano za cud. XVI wiek był najlepszym okresem dla Finlandii. Miasta zaczęły się rozwijać dzięki handlowi. W 1527 roku w wyniku reformacji kraj odszedł od katolicyzmu, co obyło się bez rozlewu krwi. W tym okresie zaczęło się rozwijać fińskie piśmiennictwo. Przetłumaczono Biblię, najpierw na język szwedzki (w 1526), później na fiński (w 1548). W 1558 roku Księciem Finlandii został przyszły król Szwecji Jan III Waza. Był przez Finów bardzo lubiany, ponieważ sam mówił po fińsku i był orędownikiem fińskiej niepodległości. Szwedzki parlament był tym zaniepokojony. Gdy w 1562 roku książę zaatakował Inflanty, szwedzki parlament skazał go na śmierć. Jednak został ostatecznie ułaskawiony. W 1570 kraj zaatakowali Rosjanie. W ten sposób zaczęła się trwająca 25 lat wojna, zwana "czasem długiego gniewu". W 1595 roku podpisano pokój w Tayssina. W 1584 Finlandia została Wielkim Księstwem. Pod koniec XVI wieku w kraju wybuchały bunty i powstania przeciwko Szwedom i Rosjanom. Na początku XVII wieku kraj pogrążony był w zapaści gospodarczej, a szlachta emigrowała do Szwecji. Jednak w 1617 roku Karjala (Karelia) została przyłączona do Szwecji. Sytuacja pogarszała się do 1637 roku kiedy gubernatorem został Per Brahe. Założył on wiele szkół i uniwersytet w 1640 roku. Pod koniec jego służby w 1654 roku nastąpiła duża poprawa w kraju. W 1696 roku wybuchła zaraza. Fakt, że Szwecja nie udzieliła Finlandii żadnej pomocy, obudził w Finach poczucie odrębności od Szwecji. W 1700 roku Daniel Juslenius opublikował dzieło Aboa Vetus Et Nova, w którym pisał o konieczności oderwania się od Szwecji. W latach 1700-1721 trwała III wojna północna, zwana "wielkim gniewem". W ostatnich 8 latach wojny Finlandia znajdowała się pod okupacją rosyjską. W 1721 roku podpisano traktat w Uusikaupunki, na mocy którego Karjala wracała do Rosji. Nieudolność wojsk szwedzkich wywoływała niezadowolenie wśród Finów. W 1743 roku Szwecja utraciła dalsze ziemie na rzecz Rosji. Okres mniejszego gniewu zakończył pokój podpisany w Turku. W XVIII wieku niezadowolenie potęgowało usunięcie języka fińskiego w urzędzie i szkolnictwie. XVIII wiek] W 1807 roku Rosjanie ponownie zaatakowali Finlandię. Szwecja ostatecznie utraciła ten kraj na rzecz Rosji po podpisaniu pokoju w Hamina w 1809 roku. Finlandii nadano pełną autonomię. Kraj był ważnym punktem strategicznym dla Rosji. W 1812 roku przeniesiono stolicę z Turku do Helsinek. W 1828 roku założono uniwersytet w nowej stolicy. W następnych latach zaczęto zwoływać fiński parlament zwany Eduskunta. W 1835 roku wydano epos narodowy Kalevala, którego autorem jest Elias Lonnrot. Od tego czasu wytworzyły się dwie grupy w kraju: fennomanów i svennomanów. Przywódcą fennomanów został Wilhelm Snelmann. W 1858 wprowadzono jeden język urzędowy: fiński na terenach gdzie przeważała ludność mówiąca tym językiem (czyli prawie w całym kraju). W 1860 roku jako walutę narodową wprowadzono markę fińską. Pod koniec XIX wieku Finlandia miała tak szeroką autonomię, że niewiele różniło ją od niepodległych krajów. Gdy Jean Sibelius skomponował w 1899 roku utwór Finlandia, który poważnie zaniepokoił władze rosyjskie. Finowie chcieli odzyskać niepodległość. Car Mikołaj II rozpoczął rusyfikację kraju i odebrał mu autonomię. Spowodowało to prawdziwą rewolucję. Ciągle wybuchały strajki i zamieszki. W 1905 Rosja była zmuszona przywrócić Finlandii autonomię. W 1910 roku w Tampere Lenin po raz pierwszy spotkał się ze Stalinem, co miało wpływ na przyszłość Rosji. W 1912 roku car Mikołaj II pozwolił Rosjanom na osiedlanie się w Finlandii i nadał im status równy rdzennej ludności. Panowanie rosyjskie potrwało jeszcze zaledwie kilka lat. W 1914 roku wybuchła I wojna światowa. Kraj znalazł się pod okupacją niemiecką, z obietnicą całkowitej autonomii. Wreszcie 6 grudnia 1917 roku Finlandia proklamowała niepodległość. Pierwszy prezydent został wybrany dwa lata później. Był nim Kaarlo Juho Stahlberg. W 1920 roku Finlandia zajęła port w Petsamo (ros. Pieczenga), uzyskując w ten sposób dostęp do Morza Arktycznego. W 1921 roku ustalono status wysp Ahvenanmaa (Wyspy Alandzkie). Miały one uzyskać szeroką autonomię. W latach 20. fińska gospodarka rozwijała się dobrze. W 1929 roku na świecie zaczął się wielki kryzys. Nie ominął on również Finlandii, chociaż jego skutki nie były tak dotkliwe jak w innych krajach. W latach 30. powstał ruch Lappowców (od fińskiej miejscowości Lappo). W 1939 roku w listopadzie Armia Czerwona zaatakowała Karjalę, rozpoczynając wojnę zimową 1939-1940). Stalina bardzo zdziwił zacięty opór stawiany przez znacznie słabszych Finów, jednak w marcu 1940 Finlandia poprosiła o pokój. Utraciła 36 000 km² (10%) swoich ziem, które w dodatku były bogate w surowce naturalne, jednak kraj zachował niepodległość. W 1941 roku wojska fińskie sprzymierzone z Hitlerem odbiły Karjalę i posunęły się znacznie w głąb ZSRR (w Finlandii tzw. wojna kontynuacyjna), jednak marszałek Mannerheim był sceptyczny co do dalszej walki. W 1944 Finlandia była zmuszona do kapitulacji i przystąpienia do wojny po stronie ZSRR przeciwko Niemcom (tzw. wojna lapońska). Po II wojnie światowej prezydentem został Carl Gustaf Mannerheim (głównodowodzący armią fińską w trakcie wojen z ZSRR), a po 1946 - Juho Kusti Paasikivi. W 1952 roku odbyły się igrzyska olimpijskie w Helsinkach. Po utracie Karjali i Petsamo, głównym partnerem gospodarczym Finlandii został ZSRR. Kraj pozostał jednak politycznie niezależny od komunistów (stąd pochodzi pojęcie "finlandyzacja"), choć jako w jedynym kraju Europy Zachodniej wchodzili oni w skład rządu. W 1975 roku podpisano w Helsinkach traktat KBWE. W latach 70. rozsądna polityka Urho Kekkonena sprzyjała rozwojowi gospodarki. W 1991 na skutek rozpadu ZSRR rozpoczął się trwający kilka lat kryzys gospodarczy. Bezrobocie wzrosło do 18%. Pod koniec lat 90. sytuacja się poprawiła. W 1995 roku Finlandia przystąpiła do Unii Europejskiej. W 2000 prezydentem Finlandii została Tarja Halonen. Wtedy przyjęto też nową konstytucję. W 1998 roku Finlandia zakwalifikowała się do strefy euro i w 2002 roku przyjęła nową walutę. Obecnie jest jednym z najbogatszych państw świata.

Galeria

Kultura

Fińscy laureaci Nagrody Nobla:
- Frans Sillanpää (1939) (literatura)
- Artturi Virtanen (1945) (literatura)
- Ragnar Granit (1967) (medycyna)

Znani Finowie

- Janne Ahonen (1977-)
- Mikael Agricola (1508-1555)
- Akseli Gallen-Kallela (1865-1931)
- Matti Hautamaeki (1981-)
- Mika Häkkinen (1968-)
- Hemming (1290-1366)
- Tove Jansson (1914-2001)
- Kyosti Kallio (1873-1940)
- Aki Kaurismaki (1957-)
- Urho Kekkonen (1900-1986)
- Elias Lonnrot (1802-1884)
- Carl Gustaf Mannerheim (1867-1951)
- Mikael Niemi (1959-)
- Paavo Nurmi (1898-1976)
- Matti Nykaenen (1963-)
- Juho Kusti Paasikivi (1870-1956)
- Johan Runeberg (1804-1877)
- Kimi Räikkönen (1979-)
- Jean Sibelius (1865-1957)
- Johan Wilhelm Snellman (1806-1881)
- Kaarlo Juho Stahlberg (1865-1952)
- Linus Torvalds (1969-)
- Arturri Virtanen (1895-1973)
- Mika Waltari (1908-1979)
- Ville Hermanni Valo (1976-)
- Tarja Turunen (1977-)
- Tarja Halonen (1943-)

Zobacz też

- Jokamiehenoikeus - prawo do korzystania z natury

Linki zewnętrzne

- [http://virtual.finland.fi Wirtualna Finlandia]
- [http://www.aurinko.krap.pl/cms/ Aurinko czyli kFINtesencja wszystkiego co fińskie - jedna z najlepszych stron polskich o Finlandii]
- [http://www.terve.pl Historia Finlandii, wirtualna podróż, zbiór bajek lapońskich i wiele innych informacji] Kategoria:Finlandia kategoria:Rada Nordycka Kategoria:Państwa członkowskie Unii Europejskiej zh-min-nan:Suomi [[got:

Rock

]] Rock (ang. skała) - ogólna nazwa całego szeregu stylów muzycznych, wywodzących się z rock and rolla oraz rhythm and bluesa. Sama nazwa "rock" jest właściwie skrótem od "rock and roll". Wszystkie style rockowe charakteryzują się brzmieniem opartym na różnego rodzaju gitarach (zwykle elektrycznych) i perkusji, z wyraźnie zarysowanym rytmem i śpiewem, wywodzącym się z bluesa oraz sposobem wolnej improwizacji w trakcie grania utworów, wywodzącym się z jazzu. Ważną cechą muzyki rockowej, nieobecną w muzyce poważnej jest zespołowość. Muzyka tworzona zespołowo, trudna do odtworzenia, gdy grana nie przez oryginalny zespół (zob. tribute band), jest też często zespołowo komponowana. Niekiedy w sposób dynamiczny, kiedy to zainicjowany motyw muzyczny w serii jamów przetwarzany jest w utwór, który w swej końcowej fazie rzadko przypomina swą wyjściową formę. W muzyce rockowej, podobnie jak w jazzie kompozytor i wykonawca to najczęściej ta sama osoba lub grupa osób, a komponowanie i wykonywanie muzyki są często jednym procesem. Prekursorem polskiego rock and rolla jest redaktor Franciszek Walicki (nazywany "Ojcem Polskiego Rocka"), który w latach 60-tych powołał do życia takie zespoły jak: Rhythm & Blues, Czerwono-Czarni, Niebiesko-Czarni, Breakout, SBB i wiele innych. Choć opisane powyżej cechy opisują muzykę rockową, nie jest ona homogenicznym gatunkiem. W istocie, w skrajnych przypadkach mamy do czynienia z całkowicie sprzecznymi cechami. Z tego powodu wprowadzono mnogość kategorii szufladkujących poszczególne podgatunki i style w ramach tego gatunku istniejące. Klasyfikowanie takie jest niezwykle trudne i zwodnicze ze względu na wielką dynamikę, z jaką ten gatunek się rozwija oraz wielką ilość postaw indywidualnych. Mimo tego, wyróżniono kilkanaście podgatunków i wiele dziesiątek stylów, które pomagają ogarnąć tę olbrzymią różnorodność. Należy tu uściślić, czym jest gatunek (podgatunek), a czym styl. Podział na gatunki i style jest czysto arbitralny. W przypadku gatunku mamy do czynienia ze względnie ostrym podziałem, opartym na kryterium czasowym lub generalnym założeniem artystycznym. Styl jest mniej ostrym wyróżnikiem i często intuicyjnym. Często nazwy stylów używane są jako "słowa wytrychy" w publicystyce lub literaturze, w celu łatwiejszego usystematyzowania tego tak dynamicznego zjawiska. Niektóre style wiążą się z pewną cechą muzyczną charakteryzującą pewną grupę muzyków lub grup muzycznych, inne związane są z cechami pozamuzycznymi, jeszcze inne mają charakter terytorialny lub są związane z określonym etapem w historii muzyki rockowej. Niektóre style są typowe dla pewnych gatunków, inne rozciągają się na wiele z nich, często od siebie odległych.

Gatunki muzyczne wywodzące się z rocka

Patrz: Lista gatunków muzycznych wywodzących się z rocka.

Linki zewnętrzne

- [http://www.rockdetector.com/ Rockdetector] - największa internetowa baza danych artystów rockowych (ang.)
- [http://www.rockmetal.pl/ Rock i metal po polsku] - polski serwis rockowy
- [http://www.classicrock.of.pl Classic Rock] - polski serwis o klasyce rocka
- [http://www.archiwumrocka.art.pl Archiwum Polskiego Rocka]

Zobacz też

Zobacz też: Rock and Roll Hall of Fame, opera rockowa, wielcy zmarli muzyki rockowej. Kategoria:Taniec ! ja:ロックンロール

Pop

- POP - akronim nazwy "Podstawowa Organizacja Partyjna" w czasach Polski Ludowej
- Pop (album U2)
- Muzyka pop
- Pop (kapłan) - w kościołach prawosławnych
- Orange POP (dawniej Idea POP) - usługa typu pre-paid w sieci telefonii komórkowej Orange Polska
- Pop-up - wyskakujące okienka, nielubiane przez dużą część użytkowników Internetu Ciekawe zewnętrzne:
- [http://wkz.pop.pl/ Wirtualny Katalog Zdjęć]
- [http://archives.math.utk.edu/popmath.html POPMathematics] - po angielsku
- [http://scitation.aip.org/pop/ Physics of Plasmas] - po angielsku

Flash

- Macromedia Flash - program komputerowy
- Flash EEPROM - rodzaj pamięci
- flash (żeglarstwo)
- Radio Flash - rozgłośnia radiowa ja:フラッシュ

Kategoria:Grupy muzyczne

Kategoria:Artyści i grupy muzyczne

Abigail Breslin

Abigail Breslin (born 16 September 1996) is a child actress born in New York City. She has performed in several films since 2002, including Signs, Raising Helen, The Princess Diaries 2: Royal Engagement, Keane, Chestnut: Hero of Central Park, and The Family Plan. She has also appeared on The Tonight Show with Jay Leno three times. Breslin is the younger sister of Spencer Breslin.

External links

- [http://www.imdb.com/name/nm1113550/ Abigail Breslin on the Internet Movie Database] [http://www.abby-breslin.com Abigail Breslin Unlimited] Breslin, Abigail Breslin, Abigail Breslin, Abigail Breslin, Abigail Breslin, Abigail Breslin, Abigail

milan italy hotels po�ciel best online casino online casinos cheap holidays lanzarote

:: RELATED NEWS ::

Zeitmesser
Die Uhr (von mittelniederdeutsch: or(e), aus lateinisch: hora (die Stunde)) ist ein Instrument, das den aktuellen Zeitpunkt anzeigt oder eine Zeitspanne misst.

Funktionen

Uhren dienen der Bestimmung der Tageszeit sowie der Bestimmung von Zeitunterschieden (Stoppuhr, Stechuhr). Eine genau gehende Uhr wird auch als Chronometer bezeichnet. Zusatzfunktionen (siehe auch spanischen Autonomen Region Katalonien. Es ist 1979 aus dem Zusammenschluss des CDC (Demokratischer Pakt für Katalonien/Convergència Democràtica de Catalunya) und UDC (

Ollie
Ein Skateboardtrick ist ein spezielles Manöver, das mit einem Skateboard durchgeführt wird. Diese Seite richtet sich an diejenigen, die etwas tiefer mit der Skateboard-Materie in Kontakt treten wollen. Anfänger sollten zunächst die Hauptseite über Skateboards lesen. Generelles über Skateboardtricks: Grob unterteilt man Skateboardtricks in folgende Kategorien:
- Street (von Straße)
- Vert (von Vert

Rhodochrosit
Rhodochrosit, Manganspat, Inkarose oder Himbeerspat ist ein zur Gruppe der Karbonate gehöriges und im trigonalen Kristallsystem kristallisierendes Mineral mit Härte 3,5 bis 4,5 und chemischer Zusammensetzung MnCO₃. Seine Farbe ist rosarot, manchmal auch graubraun. Rhodochrosit hat oft eine schwarze Außenkruste.

Vorkommen

Rhodochrosit tritt meistens in kristalliner Form auf, man

Kyanit
Kyanit oder Cyanit, auch Disthen oder Sapparit genannt, ist ein Aluminium-Silikat-Mineral mit chemischer Zusammensetzung Al₂SiO₅, das zu den Inselsilikaten zählt. Es ist eng mit Andalusit und Sillimanit verwandt, kristallisiert aber anders als dieses im triklinen

Agnostiker
Der Agnostizismus (latinisierte Form des griechischen αγνωστικισμός, agnostikismós, von griechisch a-gnoein, nicht wissen; vergleiche Gnostizismus) bezeichnet die philosophische Ansicht, dass bestimmte Annahmen – insbesondere theologischer Art, welche die Existenz oder

Liste der Gesteine
Dies ist eine alphabetisch geordnete Liste der Gesteine, zu denen teilweise bereits eigene Artikel bestehen. Alle Nutzer der Wikipedia sind herzlich eingeladen, diese Liste zu ergänzen, vorhandene Artikel zu erweitern oder neue Artikel zu hier aufgeführten Gesteinen zu schreiben. Eine in Gruppen unterteilte Liste findet sich unter Liste der Gesteine nach Genese. Siehe auch: Liste von Mineralen, Linguistik eine Sprachform, die einen gewissen Grad der Normierung in Bezug auf die Grammatik, Orthographie und den Wortschatz aufweist. Der Ausbau einer Sprache zur Ausbausprache (auch Standardsprache oder Hochsp